|
| Kratka istorija psihoanalize u Srbiji |
Kao predstavnik Svetske psihoanalitičke asocijacije 1937. godine, u Beograd je stigao Nikola Mikloš Šugar, analitičar Bečkog i Mađarskog psihoanalitičkog društva. S obzirom na njegovo subotičko poreklo, nije mu bilo teško da započne prve trening analize u Beogradu. Edukacija iz psihoanalize trajala je sve do 1941. godine. Nažalost, Mikloš Šugar je pred kraj rata umro u koncentracionom logoru. |
 Vojin Matić | Jedan od njegova četiri đaka, Vojin Matić, tokom pedesetih godina nastavio je edukaciju psihoanalitičkih kandidata.Hugo Klajn koji je živeo i radio u Beogradu, stekao je psihoanalitičko obrazovanje u Beču i nakon prestanka bavljenja psihoanalizom kao terapijom, posvećivanjem pozorišnoj režiji doprineo je razvoju primenjene psihoanalize.
Vojin Matić je uspeo da zajedno sa svojim edukantima osnuje "Savetovalište za decu i omladinu", koje je nažalost posle desetak godina ukinuto iz nepoznatih, ali zasigurno ne iz stručnih razloga.
Profesor Matić se dugo bavio psihoanalitičkom edukacijom i njegovi učenici su uspeli da prošire uticaj psihoanalize na izvestan broj kolega sa kojima su radili. Tako su dve psihijatrijske institucije u Beogradu imale psihoterapeutska odeljenja gde su se zaposleni bavili psihoanalitičkom terapijom. Ova takozvana "prva generacija" uspela je da psihoanalizu u okvirima tadašnje Jugoslavije postavi na noge i da je dovoljno osnaži za sledeći korak - međunarodno priznavanje beogradske psihoanalize.
Polovinom osamdesetih godina ideja o potrebi povezivanja Beogradske grupe sa svetom postajala je sve jača. Na svu sreću član Beogradske grupe, Tamara Štajner-Popović, posedovala je želju ali i sposobnosti da ideju o povezivanju beogradske psihoanalize sa svetom, kao i njeno priznavanje, ostvari.
|
 Osnivačka skupština Beogradskog društva za razvoj psihoanalize, 1990. (s leva na dresno): Milica Jojić-Milenković, Ljiljana Milosavljević, Vojin Matić, Tamara Štajner-Popović, Vladimir Petrović, Katarina Radovanović, Ksenija Kondić, Vojislav Ćurčić | Beogradsko društvo za razvoj psihoanalize je tako novembra 1990. bilo organizator Istočnoevropskog psihoanalitičkog seminara zajedno sa IPA (International Psychoanalytic Association) i EPF (European Psychoanalytic Federation). Sledećih nekoliko godina i sama i zajedno sa Petrom Klajnom i Aleksandrom Vučom, Tamara Štajner-Popović je uspela, uz podršku ko-predsedavajućih IPA za Istočnu Evropu, Han Groen-Prakken i John Kafke, da svetska IPA prihvati u sred sankcija, uz gostoprimstvo Mađarskog društva, procenu šest potencijalnih analitičara iz Beograda. Tokom prve polovine 1995-e, ispred pet trening analitičara raznih evropskih zemalja, svih šest potencijalnih kandidata prihvaćeni su za članove IPA-a. Na kongresu u San Francisku, Prof Matić dobija od IPA zaslužno priznanje za razvoj psihoanalize na ovim prostorima. Zahvalnicu je u njegovo ime primila Tamara Štajner-Popović, koja postaje i prvi trening analitičar novoosnovane Beogradske studijske grupe u okviru Svetske psihoanalitičke asocijacije. |
 Veče uoči proglašenja prvih psihoanalitičara IPA iz Srbije San Francisko, 1995. (s leva na dresno): Han Groen-Prakken, Aleksandar Vučo, Tamara Štajner-Popović | Beogradska psihoanalitička studijska grupa postaje član Međunarodne psihoanalitičke asocijacije (IPA) i Evropske psihoanalitičke federacije (EPF) 1996. godine. IPA postavlja prvi i drugi svoj Komitet sponzora za Beogradsku grupu. Angažman renomiranih trening analitičara Groen-Prakken (Holandija), Widlocher (Francuska), Mac Carthy (Engleska), Denzler (Švajcarska), Golomb (Izrael), Szőnyi (Mađarska) odlučujući je po dalji razvoj i napredak Grupe.
Podrška apelu solidarnosti i finansijske pomoći beogradskim kolegama tokom bombardovanja 1999. godine predsednika Grupe, Tamare Štajner-Popović, podržana od tadašnjeg predsednika EPF-a, Alaina Gibeault-a i tadašnjeg sekretara EPF-a, Betty Denzler, imala je odlučujući uticaj po dalji opstanak Grupe.
Na početku osnivanja Grupa je imala pet pridruženih članova, jednog redovnog člana i jednog trening analitičara. Danas Beogradsko psihoanalitičko (prelazno) društvo ima sedam trening analitičara, četiri punopravna člana, deset pridruženih članova kao i više od trideset kandidata. |
Današnji status Beogradskog psihoanalitičkog (prelaznog) društva je ustanovljen marta 2004.godine na Svetskom kongresu psihoanalitičara u Nju Orleansu. |
Na prostorima bivše Jugoslavije i Balkana, jedina priznata društva su Beogradsko i Grčko. Na ovom geografskom prostoru postoje još dve studijske grupe IPA: Hrvatska i Rumunska. | |
|
| | |
|
